Ἱεραί Μοναί

 Ἀ ν δ ρ ῷ α ι :

Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου (Ζωοδόχου Πηγῆς) Βύρωνος.

Ὁδός Ἀπόλλωνος 2, Τ.Κ. 162 33 Βύρων. Τηλ.: 210 7650.765, Fax: 210 7650.312 Ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης Νικόδημος Δάγλας. Μοναχοί: 12.

Ἡ Ἱερά Μονή ἱδρύθηκε μέ τό Βασιλικό Διάταγμα ὑπ’ ἀριθμόν 376/27.5.1970 (Φ.Ε.Κ. 126/4.6.1970 τ.Α΄) ὡς Γυναικεία Ἱερά Μονή. Μέ τό ὑπ’ ἀριθμόν Προεδρικό Διάταγμα 280/13.10.2003 (Φ.Ε.Κ.τ.Α΄ 242/21.10.2003) μετατράπηκε σέ Ἀνδρική.

Ἡ Ἱερά Μονή βρίσκεται στούς πρόποδες τοῦ Ὑμηττοῦ στήν ὁμώνυμη συνοικία Ζωοδόχος Πηγή τοῦ Δήμου Βύρωνα καί στήν ὁδό Ἀπόλλωνος 2. Πρόκειται γιά μιά πραγματικά ὄμορφη τοποθεσία, παρ’ ὅλο ὅτι ἔχει πυκνοδομηθεῖ τά τελευταία χρόνια. Πάνω ἀπό τήν Μονή ἐκτείνεται πυκνόφυτο καί καταπράσινο δάσος, ἕνας ἀπό τούς τελευταίους πνεύμονες τῆς ἀσφυκτιούσας πρωτεύουσας.

Ὁ χρόνος ἵδρυσης τῆς Μονῆς δέν εἶναι γνωστός. Σύμφωνα μέ κάποιες μαρτυρίες ἀνάγεται στόν 17ο ἤ τόν 18ο αἰώνα. Ἀρχικά λειτουργοῦσε ὡς Μετόχιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀσωμάτων Πετράκη, στῆς ὁποίας τήν ἰδιόκτητη περιοχή ἦταν κτισμένο. Ἦταν ἀφιερωμένο στά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου. Κάποια χρονική στιγμή ὅμως, γιά ἄγνωστους λόγους, ἐγκαταλείφθηκε καί παρέμεινε ὡς προσκύνημα. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι ὥς τά μισά τοῦ 20οῦ αἰῶνα ἡ περιοχή ἦταν ἀκόμη ἀκατοίκητη.

Τό παλαιό Καθολικό τῆς Μονῆς εἶναι ἕνας μικρός ἐπιμήκης θολωτός ναός, ὁ ὁποῖος βρίσκεται σέ καλή κατάσταση καί στόν ὁποῖο σώζονται ἀρκετές τοιχογραφίες. Διακρίνεται ἡ Πλατυτέρα καί οἱ Ἱεράρχες στήν κόγχη τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, ἡ Ἄκρα Ταπείνωση στήν Ἁγία Πρόθεση. Σέ καλή κατάσταση βρίσκονται οἱ εἰκόνες τοῦ τέμπλου, οἱ ὁποῖες χαρακτηρίζονται ὡς ἔργα ἔξοχης τεχνικῆς. Ὡς προέκταση αὐτοῦ τοῦ ναΐσκου προστέθηκε μεταγενέστερο κτίσμα, προκειμένου νά καλυφθοῦν οἱ λατρευτικές ἀνάγκες τῶν πολλῶν προσκυνητῶν.

Τό ἔτος 1970 ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος ὁ Α΄ στήν προσπάθειά του νά ἐνισχύσει τό γυναικεῖο μοναχισμό καί ἰδιαίτερα στήν περιοχή γύρω ἀπό τήν Ἀθήνα, ἐγκατέστησε στήν Μονή μιά νεοσύστατη Γυναικεία Ἀδελφότητα, ἡ ὁποία παρέμεινε ἐκεῖ ὥς τό 1974. Κατά τήν διάρκεια τῆς παραμονῆς τῆς Γυναικείας Ἀδελφότητος ἀνεγέρθηκαν οἱ δύο πτέρυγες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. Ἀμέσως μετά τήν ἀποχώρηση τῆς Γυναικείας Ἀδελφότητος ἡ Μονή μετατράπηκε σέ Ἀνδρική καί ἐπανδρώθηκε ἀπό δραστήριους ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ταυτόχρονα σέ ἐφημεριακές θέσεις τῶν διαφόρων Ἐνοριῶν τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφέρειας. Ἡ ἀξιόλογη δραστηριότητα τῶν ἀδελφῶν ἀνέδειξε τήν Μονή σέ ἕνα σημαντικό προσκύνημα τῆς εὐρύτερης περιφερείας τῆς Ἀττικῆς.

Ἡ Μονή πανηγυρίζει στίς 21 Νοεμβρίου, ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου. Μεγάλη πάνδημη πανήγυρις ἐπιτελεῖται καί τήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου, κατά τήν ἑορτή τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, πρός τιμήν τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ, τῆς ὁποίας περίπυστος εἰκόνα ὑπάρχει στήν Μονή. Τήν ἡμέρα αὐτή πλῆθος πιστῶν ἀπό ὅλη τήν Ἀττική προσέρχονται γιά νά πάρουν τήν εὐλογία τῆς Θεοτόκου καί νά ἁγιασθοῦν ἀπό τό «ἁγίασμα» τοῦ περίβολου.

Πρῶτος Ἡγούμενος ὑπῆρξε ὁ ἀποβιώσας Ἀρχιμανδρίτης π. Σπυρίδων Κουρούσης (1974-1986). Κατόπιν Ἡγούμενος διετέλεσε ὁ ἐπίσης ἀποβιώσας Ἀρχιμανδρίτης π. Στέφανος Κανελλόπουλος (1986-1998). Πρέπει νά ἀναφέρουμε ἐπίσης καί τόν ἀείμνηστο Ἀρχιμανδρίτη π. Ἀντώνιο Καλοκαιρινό πού λειτουργοῦσε στήν Μονή.

Σημερινός Ἡγούμενος εἶναι ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Δάγλας. Τήν Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς συγκροτοῦν οἱ ἄγαμοι Πρεσβύτεροι καί Διάκονοι πού ὑπηρετοῦν στήν Ἱερά Μητρόπολη.

Στίς ἐγκαταστάσεις τῆς Μονῆς, λειτούργησε ἀπό τό 1975 ἕως τό 2004 τό Θεολογικό Φοιτητικό Οἰκοτροφεῖο τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Μετά τήν ἀποχώρηση τοῦ Θεολογικοῦ Οἰκοτροφείου ἀναλήφθηκε πρωτοβουλία ἀπό τό Ἡγουμενοσυμβούλιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μέ τήν καθοδήγηση καί ὑποστήριξη τοῦ Μητροπολίτου κ. Δανιήλ γιά τήν ἐπισκευή τῶν κτηρίων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς προκειμένου νά καλύψουν τίς διάφορες ἀνάγκες τῆς ποιμαντικῆς καί πνευματικῆς διακονίας της.

Στήν Ἱερά Μονή ἀνεγέρθηκαν 2 νέα Παρεκκλήσια α) Τῶν ἁγίων τεσσάρων Μαρτύρων (Ἀγγελῆ, Νικολάου, Ἐμμανουήλ καί Γεωργίου) τῶν ἐν Ρεθύμνῃ μαρτυρησάντων (1827) πού ἡ μνήμη τους τιμᾶται τήν 28 Ὀκτωβρίου καί β) τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος, πού ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 27 Ἰουλίου καί τοῦ νεομάρτυρος Μιχαήλ τοῦ ἐν Γρανίτσῃ (1544), πού ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 21 Μαρτίου καί στήν Ἱερά Μονή τιμᾶται τήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος.

Θεωροῦμε, ὅτι ἡ προσφορά τῆς Μονῆς στούς πιστούς τῆς εὐρύτερης περιοχῆς εἶναι πολύ μεγάλη. Ἡ πνευματική καί κοινωνική διακονία τῶν ἀδελφῶν τῆς Μονῆς εἶναι ἰδιαίτερα σημαντική. Πλῆθος ἀνθρώπων πονεμένων καί κουρασμένων ἀπό τούς κλυδωνισμούς τῆς ζωῆς ἐπισκέπτονται τήν Μονή, προκειμένου νά ζητήσουν τήν βοήθεια τῆς Θεοτόκου καί τήν πνευματική καθοδήγηση τῶν ἔμπειρων πατέρων. Πιστεύουμε, ὅτι ἡ Μονή λειτουργεῖ ὡς μοναδικός τόπος πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ καί σωματικῆς ἀναψυχῆς γιά τούς πιστούς πού ζοῦν ἀναγκαστικά στήν ἀπάνθρωπη πόλη.

Γ υ ν α ι κ ε ῖ α ι :

Ἁγ. Ἰωάννου Προδρόμου Καρέα.

῾Η ῾Ιερά Μονή ἱδρύθηκε μέ τό Βασιλικό Διάταγμα ὑπ᾿ ἀριθμόν 323 (Φ.Ε.Κ. 93/17.5.1971 τ. Α´) κατ᾿ ἀρχήν ὡς «῾Ιερά Κοινοβιακή Μονή ῾Αγίου ᾿Ιωάννου Προδρόμου - Πεντελικοῦ» καί ἐν συνεχείᾳ μέ τό Βασιλικὸ Διάταγμα ὑπ᾿ ἀριθμόν 2/23-12-1971 (Φ.Ε.Κ. 1/3-1-1972 τ. Α´) μετονομάσθηκε σέ «῾Ιερά Κοινοβιακή Μονή ῾Αγίου ᾿Ιωάννου Προδρόμου Καρέα-Πεντελικοῦ».

῾Η ῾Ιερά Μονή βρίσκεται στίς δυτικές παρυφές τοῦ ῾Υμηττοῦ, στήν ἀπόληξη μιᾶς φυσικῆς χαράδρας, ἡ ὁποία μέ τά ὑπόγεια ὕδατά της ἐξασφαλίζει τήν ζωντανή βλάστηση ἀπό πεῦκο, κυπαρίσσι, πλατάνι, καρυδιά κ. ἄ. στήν νότια πλευρά τοῦ οἰκοδομικοῦ πυρήνα τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς. ῾Η βλάστηση αὐτή, φυσικά ἐναρμονιζομένη μέ τό βραχῶδες, ἐρημικό καί ἡσυχαστικό τοπίο τῆς βόρειας πλευρᾶς, καθιστᾶ δυνατή τήν διαβίωση τῶν μοναχῶν, παρά τό γεγονός ὅτι μικρή ἀπόσταση τήν χωρίζει ἀπό τήν θορυβώδη πόλη τῶν ᾿Αθηνῶν.

Στό κέντρο ἀκριβῶς τοῦ ἁρμονικοῦ αὐτοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, βρίσκεται ὁ ῾Ιερός Ναός τοῦ ῾Αγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ ᾿Ιωάννου. ῾Ο ἀρχαῖος αὐτός ναός, σταυροειδής ἐγγεγραμμένος μέ ἕνα τροῦλο, ἀπό ἄποψη ἀρχιτεκτονική, χαρακτηρίζεται ὡς διατηρητέο μνημεῖο τοῦ 11ου αἰώνα.

Μέχρι τῆς ἱδρύσεως τῆς Γυναικείας ῾Ιερᾶς Μονῆς, μέ τά ὡς ἄνω Βασιλικά Διατάγματα, ἡ ῾Ιερά Μονή ἦταν Μετόχι τῆς ἀνδρώας ῾Ιερᾶς Μονῆς ᾿Ασωμάτων Πετράκη.

῾Ο Παρθένιος Πετράκης, ἰατροφιλόσοφος, ἀπό τήν Δημητσάνα τῆς Πελοποννήσου, μόνασε στήν ῾Ιερά Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου στόν Καρέα, κατά τόν 17ο αἰώνα, ὡς Καθηγούμενος τῆς ἀνδρώας τότε ῾Ιερᾶς Μονῆς. ῾Ο ἴδιος ἔγινε ἱδρυτής τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς ᾿Ασωμάτων Πετράκη. ῾Η Μονή Πετράκη ἦταν ἀρχικά Μετόχι τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Καρέα, ἀλλά ἀργότερα ἡ Μονή Πετράκη ἔγινε κεντρική Μονή καί ἡ Μονή Καρέα μετατράπηκε σέ Μετόχι τῆς Μονῆς Πετράκη. ῎Εκτοτε, ἡ ῾Ιερά Μονή ῾Αγίου ᾿Ιωάννου Προδρόμου Καρέα παρέμεινε ὡς Μετόχι τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς ᾿Ασωμάτων Πετράκη, μέχρι τῆς ἐμπνεύσεως τοῦ ἀειμνήστου ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν καὶ Πάσης ῾Ελλάδος κυροῦ ῾Ιερωνύμου τοῦ Α´, γιά τήν σύμπηξη γυναικείας ᾿Αδελφότητος στό ἐν λόγῳ Μοναστήρι, πρός ἀναζωπύρωση τοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους, ὑπό τήν πνευματική καθοδήγηση τοῦ τότε Θεοφιλεστάτου ᾿Επισκόπου ᾿Ανδρούσης καί νῦν Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου Τιράνων καί Πάσης ᾿Αλβανίας κ. κ. ᾿Αναστασίου καί τοῦ Πανοσιολογιωτάτου ᾿Αρχιμανδρίτου κ. κ. ᾿Αντωνίου Ρωμαίου, ὁ ὁποῖος διετέλεσε πνευματικός τῆς ᾿Αδελφότητος ἐπί τριάκοντα καί πλέον ἔτη.

῾Η χειροθεσία τῆς Καθηγουμένης τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς τελέσθηκε τήν 7η-8η ᾿Ιουλίου τοῦ ἔτους 1971, ἡ ὁποία θεωρεῖται καί ἡ ἱδρυτική ἡμέρα τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς.

Κατά τά ἑπόμενα ἔτη ἐπισκευάσθηκαν τά ἐρειπωμένα παλαιά κελλιά καί κτίσθηκαν νέα κελλιά καί οἱ ἀναγκαῖοι χῶροι γιά τήν κάλυψη τῶν ἀναγκῶν τῶν Μοναχῶν καί τήν τακτική λειτουργία τοῦ Κοινοβίου. Γιά τίς ἀνάγκες τοῦ συνεχῶς αὐξανομένου ἀριθμοῦ τῶν ἐκκλησιαζομένων Χριστιανῶν κτίσθηκε τό παρεκκλήσιο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου.

Οἱ ἱερές ᾿Ακολουθίες τελοῦνται σύμφωνα μέ τήν Παράδοση τῶν ᾿Ορθοδόξων ῾Ιερῶν Μονῶν καί τό ἑορτολόγιο Πρόγραμμα τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος.

῾Η ἐπί καθημερινοῦ προγράμματος λειτουργία τοῦ Ξενώνα τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς, ἡ συμμετοχή πιστῶν στίς λατρευτικές συνάξεις καί ἡ φιλοξενία τους ἐκπληρώνει, τό κατά δύναμη ὑπεύθυνο ἔργο τοῦ μοναχισμοῦ γιά τούς «ἐγγύς» ἀδελφούς.

῾Η ῾Αγιογραφία εἶναι ἕνα ἀπό τά διακονήματα τῶν ἀδελφῶν τῆς Μονῆς, σέ φορητές εἰκόνες, καί τοιχογραφίες πού κοσμοῦν τούς ῾Ιερούς Ναούς τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς. Παράλληλα μέ τήν ἁγιογραφία λειτουργοῦν πολλά ἄλλα διακονήματα καθοριζόμενα ἀπό τήν Παράδοση τοῦ μοναχισμοῦ καί τίς ἀνάγκες τῆς Μονῆς.

῞Ενα ἀπὸ τὰ βασικά διακονήματα τῆς ἱερᾶς Μονῆς εἶναι καί ἡ ἔκδοση Πατερικῶν κειμένων σέ μετάφραση, καθώς καί ἄλλων βιβλίων μέ ποικιλία θεμάτων γιά ἀναγνωστικό κοινό εὐρείας κλίμακος.

῾Η ᾿Αδελφότητα διακόνησε καί ἐκτός ῾Ελλάδος στόν Εὐαγγελισμό τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀλήθειας καί τῆς παραμυθίας τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Σχετικά μέ τήν ἐκτός ῾Ελλάδος διακονία τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς αὐτή διαμορφώνεται ὡς ἑξῆς:

῾Ομάδα μοναχῶν διακόνησαν ἐπί δέκα ἔτη (1981-1991) στήν ᾿Αφρική, συγκεκριμένα στίς Χῶρες Κένυα, ὡς ἐπί τό πλεῖστον καί στήν Οὐγκάντα καί Τανζανία, ἐπί 3 περίπου ἔτη (1988-1990) στήν Νότια Κορέα, ἐπί ὀκτώ ἔτη (1992-2000) στή ᾿Αλβανία. Στήν συνέχεια ἀκολούθησαν περιοδικές ἀποστολές (2-4 μῆνες), ἰδιαίτερα στή Βόρεια Τανζανία καί στήν Οὐγκάντα. Κατά τά τελευταῖα ἔτη ἡ συμμετοχή της στό ῾Ιεραποστολικό ἔργο συνίσταται σέ περιορισμένη συμπαράσταση τῶν ἐκεῖ Μητροπόλεων.

Περαιτέρω ἀρχαιολογικά καί ἱστορικά στοιχεῖα βρίσκονται στήν ἱστοσελίδα www.imaik.gr

Ἁγ. Ἰωάννου Προδρόμου Καισαριανῆς.

Ἡ Ἱερά Μονή ἱδρύθηκε μέ τήν Ὑπουργική Ἀπόφαση ὑπ’ ἀριθμόν 063/1/28/91254 τῆς 29.9.1976 (Φ.Ε.Κ. 1240/7.10.1976 τ. Β΄ ).

Μέχρι τῆς ἱδρύσεώς της ἦταν Μετόχιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀσωμάτων Πετράκη ἀφιερωμένο στόν Τίμιο Πρόδρομο.

Στήν Ἱερά Μονή σώζεται μικρό θολωτό Nαΰδριο ἀφιερωμένο στήν μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κάρας τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.

Στήν Ἱερά Μονή ἐγκαταβιώνει μικρά Γυναικεία Ἀδελφότητα. Ἐπειδή εὑρίσκεται πλησίον τοῦ ἀστικοῦ ἱστοῦ πολλοί χριστιανοί προσέρχονται γιά νά προσευχηθοῦν καί νά ἀναπαυθοῦν ψυχικά στόν ἱερό χῶρο τῆς Μονῆς.