Στιχηρό Ἰδιόμελον
Ἑσπερινοῦ Σαββάτου Τελώνου καί Φαρισαίου

Ἦχος α'

«αρισαῖος κενοδοξίᾳ νικώμενος, καί Τελώνης τῇ μετανοίᾳ κλινόμενος, προσῆλθόν σοι τῷ μόνῳ Δεσπότῃ· ἀλλ᾽ ὁ μέν καυχησάμενος, ἐστερήθη τῶν ἀγαθῶν, ὁ δέ μή φθεγξάμενος, ἠξιώθη τῶν δωρεῶν. Ἐν τούτοις τοῖς στεναγμοῖς στήριξόν με Χριστέ ὁ Θεός, ὡς φιλάνθρωπος.»

 

Ἑρμηνεία

 "ικημένος ἀπό τή προσήλωση στή μάταιη δόξα ὁ Φαρισαῖος, καί σκυφτός ἀπό τά βιώματα τῆς μετάνοιας ὁ Τελώνης, προσῆλθαν σέ Σένα τόν μόνον Κύριο τοῦ παντός. Ὁ μέν ἕνας ἐξαιτίας τῆς καύχησής του ἔχασε τά ἀγαθά, ὁ δέ ἄλλος ἐπειδή σιώπησε ταπεινά, ἀξιώθηκε νά δεχθεῖ τίς δωρεές. Μέ αὐτούς, τούς Τελώνου τούς στεναγμούς τῆς μετάνοιας στήριξέ με Χριστέ καί Θεέ μου, Ἐσύ πού εἶσαι Φιλάνθρωπος."

 

 

[Ι.Μ.Καισαριανής,Βύρωνα και Υμηττού]
[ Προηγούμενη Σελίδα ] [ Mεγάλη Τεσσαρακοστή ]