Οἱ πνευματικοὶ θησαυροί.

Τοῦ Μητροπολίτου
Καισαριανῆς, Βύρωνος καὶ ῾Υμηττοῦ
Δανιήλ.

Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶναι τὸ πνευματικὸ στάδιο, στὸ ὁποῖο οἱ πιστοὶ ἀγωνίζονται τὸν καλὸ ἀγῶνα μὲ προθυμία καὶ θεῖο ζῆλο, γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο καὶ καὶ τὴν ἐν Χριστῷ τελείωσί τους.

῎Ετσι ἐπιλέξαμε κατὰ τὶς Κυριακὲς αὐτὲς νὰ μελετᾶμε ἕνα θέμα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, ὥστε νὰ οἰκοδομούμεθα ἐν Χριστῷ καὶ νὰ τελειοποιούμεθα.

᾿Αφορμὴ γιὰ τὴν πνευματική μας μελέτη ἐλάβαμε ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου·

«Μὴ θησαυρίζετε γιὰ τὸν ἑαυτό σας θησαυροὺς πάνω στὴ γῆ, ὅπου τὸ σκουλίκι καὶ ἡ σκουριὰ τοὺς ἀφανίζει, καὶ ὅπου οἱ κλέφτες κάνουν διάρρηξη καὶ κλέβουν· ἀλλὰ θησαυρίζετε στὸν ἑαυτό σας θησαυροὺς στὸν οὐρανό, ὅπου οὔτε σκουλίκι οὔτε σκουριὰ τοὺς ἀφανίζουν, καὶ ὅπου κλέφτες δὲν κάνουν διάρρηξη οὔτε κλέβουν» (Ματθαίου στ´ 19-20).

῾Ο Κύριος ἀναφερόμενος διὰ τοῦ προφήτου ῾Ησαΐα στὸν καιρὸ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης στὸν Κύρο, τὸν βασιλιὰ τῶν Περσῶν, τοῦ ἀναγγέλλει τὰ θαυμαστὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ συνέβαιναν στὶς ἡμέρες τῆς ἐξουσίας του. Λέγει· «῎Ετσι λέει ὁ Κύριος πρὸς τὸν χρισμένο του, τὸν Κύρο, ποὺ τοῦ ἐκράτησα τὸ δεξὶ χέρι, γιὰ νὰ ὑποτάξω μπροστά του τὰ ἔθνη· καὶ θὰ λύσω τὴν ὀσφὺ τῶν βασιλέων, γιὰ νὰ ἀνοίξω μπροστά του τὰ δίθυρα· καὶ οἱ πύλες δὲν θὰ κλειστοῦν. ᾿Εγὼ θὰ πάω μπροστά σου, καὶ θὰ ἐξομαλύνω τοὺς στρεβλοὺς δρόμους· θὰ συντρίψω τὶς χάλκινες θῦρες καὶ θὰ κόψω τοὺς σιδερένιους μοχλούς. Καὶ θὰ σοῦ δώσω θησαυρούς, ποὺ φυλάγονται σὲ σκοτάδι καὶ πλούτη ποὺ εἶναι κρυμμένα σὲ ἀπόκρυφα (ἄγνωστα) μέρη». (῾Ησαΐου με´ 1-3).

Βεβαίως οἱ λόγοι αὐτοὶ ἔχουν μιὰ ἱστορικὴ ἐφαμογή, ἀλλὰ καὶ μιὰ πνευματικὴ ἀναγωγὴ.

῾Ιστορικῶς ὁ Κύρος ὑπῆρξε Μέγας κατακτητὴς καὶ ἡγεμόνας τῆς Περσίας. ᾿Εβασίλευσε καὶ ἔγινε κυβερνήτης τῆς Βαβυλωνίας, τῆς Μηδίας καὶ τῆς Περσίας, καθὼς καὶ ἄλλων χωρῶν. ῾Ωδήγησε τὰ στρατεύματά του πρὸς Βορράν, μέχρι τὶς ἑλληνικὲς πόλεις τῆς Μικρᾶς ᾿Ασίας καὶ πρὸς Νότον, μέχρι τὶς πεδιάδες τοῦ ποταμοῦ Τίγρη. ῏Ηταν εὐφυὴς στρατηγὸς καὶ σοφὸς κυβερνήτης.

Πνευματικῶς οἱ λόγοι αὐτοῦ ἀναφέρονται σὲ κάθε πιστὸ, σὲ κάθε ἀγωνιστὴ τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, στὸν ὁποῖο ὁ Θεὸς ὑπόσχεται νὰ τοῦ προσφέρει πνευματικοὺς θησαυροὺς, ποὺ εἶναι κρυμμένοι καὶ ἄγνωστοι στοὺς πολλούς.

῎Ας ἀναζητήσουμε αὐτοὺς τοὺς πνευματικοὺς θησαυρούς, τοὺς ὁποίους μᾶς συνέστησε ὁ Κύριος νὰ ἀποκτήσουμε καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι αἰώνιοι.

α. ῾Υπομονὴ στὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς.

῾Η κάθε δοκιμασία τῆς ζωῆς εἶναι ἕνα μαστίγωμα, σφίγξιμο μὲ ἀτσάλινες τανάλιες.

Τὶ κάνεις τότε;

Προσεύχεσαι καὶ ζητεῖς σὰν τὸν ᾿Απόστολο Παῦλο, ὁ Κύριος νὰ σὲ ἀπαλλάξει ἀπὸ τὸν πόνο. ᾿Αλλὰ ὁ Κύριος ἀρνεῖται, συγχρόνως δὲ σοῦ δίνει τὴν δύναμί Του, γιὰ νὰ ἔχεις ὑπομονὴ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσεις τὴν δοκιμασία.

᾿Εξομολογεῖται ὁ ᾿Απόστολος Παῦλος στοὺς Κορινθίους·

«Καὶ γιὰ νὰ μὴ ὑπερηφανεύομαι ἐξαιτίας τῆς ὑπερβολῆς τῶν ἀποκαλύψεων, μοῦ δόθηκε ἕνας σκόλοπας στὴ σάρκα, ἕνας ἄγγελος τοῦ σατανᾶ, γιὰ νὰ μὲ χτυπάει γιὰ νὰ μὴ ὑπερηφανεύομαι. Γιὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ παρεκάλεσα τὸν Κύριο τρεῖς φορὲς γιὰ νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ μένα (αὐτὸς ὁ πειρασμὸς) καὶ μοῦ εἶπε· ᾿Αρκεῖ σὲ σένα ἡ Χάρη μου· ἐπειδὴ μέσα σὲ ἀδυναμία ἡ δύναμί μου φανερώνεται τέλεια» (Β´ Κορινθίους ιβ´ 7-9).

῾Ο ᾿Ιὼβ μ᾿ ἕνα ἄλλο τρόπο ἀντιμετώπισε τὶς ἀλλεπάλληλες συμφορές του, ὅταν ἀπάντησε στὴ γυναίκα του· «τὰ ἀγαθὰ μονάχα θὰ δεχθοῦμε ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὰ κακὰ δὲν θὰ τὰ δεχθοῦμε;» (᾿Ιὼβ β´ 10).

«Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος» (᾿Ιὼβ α´ 21).

῾Η ὑπομονὴ στὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς εἶναι ἕνας θησαυρός, ποὺ μᾶς χαρίζει ὁ Κύριος.

β. Μετάνοια μετὰ τὴν πτῶσι.

Ποιὸς ἔζησε καὶ δὲν ἁμάρτησε; Κανεὶς παρὰ μόνον ὁ Κύριός μας. Πολλοὶ ὅμως, ποὺ κατέβηκαν τὰ βάραθρα καὶ τοὺς σκοτεινοὺς βυθοὺς τῆς ἁμαρτίας, ἀντὶ νὰ ἀπελπιστοῦν, ὅπως ὁ ᾿Ιούδας, ἀνακάλυψαν, ὅτι μποροῦν νὰ ἀποκατασταθοῦν μὲ τὰ δάκρυα τῆς μετάνοιας, ὅπως ὁ Δαυΐδ, ὁ Ληστής, ἡ Πόρνη, ὁ Πέτρος.

Φώναξε καὶ σὺ σὰν τὸν Δαυΐδ·

«᾿Ελέησόν με ὁ Θεός» (Ψαλμὸς Ν´) μὲ πόνο, μὲ δάκρυα, μὲ αὐτογνωσία καὶ θὰ ἔχεις ἀνακαλύψει τὸ θησαυρὸ τῆς συγγνώμης καὶ τῆς ἀφέσεως, τὴν εὐσπλαχνία τοῦ Πατέρα σου.

γ. «Μὴ συσχηματίζεσθε» (Ρωμαίους ιβ´ 2).

Πολλὲς φορὲς στὴ ζωὴ πνίγεσαι, ὅταν διαπιστώνεις, ὅτι πολλοὶ ἄλλοι βαδίζουν δρόμους ἀπαγορευμένους ἀπὸ τὸν Κύριο ἦ συμπεριφέρονται μὲ τρόπο, ποὺ καταδικάζει τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καὶ παρὰ ταῦτα ἐπιτυγχάνουν. ᾿Ενῶ ἐσὺ βαδίζεις «μὲ τὸ σταυρὸ στὸ χέρι» συναντᾶς δυσκολίες. Μουσκεύεις τὸ μαντίλι σου καὶ τὸ προσκέφαλό σου μὲ δάκρυα ἐρωτώντας τὸν Κύριο. Γιατί;

Κι᾿ ᾿Εκεῖνος σοῦ ἀπαντᾶ·

«Σ᾿ ἐσᾶς ὅμως δὲν πρέπει νὰ συμβαίνει αὐτό» (Ματθαίου κ´ 26).

«Μὴν προσαρμόζεσθε στὴν νοοτροπία αὐτοῦ τοῦ κόσμου» (Ρωμαίους ιβ´ 2).

«᾿Αφοῦ ἀποφασίσατε νὰ ὑπακούετε στο Θεό, μὴν ἀφήνετε νὰ ρυθμίζουν τὴ ζωή σας οἱ ἐπιθυμίες, ποὺ εἴχατε πρὶν Τὸν γνωρίσετε» (Α´ Πέτρου α´ 14).

«Γι᾿ αὐτὸ ὁ Κύριος λέει· Φύγετε μακριὰ ἀπ᾿ αὐτοὺς καὶ ξεχωρίστε» (Β´ Κορινθίους στ´ 17).

῾Ο Κύριος σοῦ ζητεῖ νὰ μὴ ὁμοιάζεις μὲ τοὺς ἀπίστους καὶ τοὺ ἁμαρτωλούς.

δ. Πιστότητα σὲ μιὰ προδομένη ἀγάπη.

Εὔθραυστες οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις.

῞Οταν βιώνεις καθημερινῶς, ὅτι «ὅλοι ζητοῦν τὰ δικά τους» (Φιλιππησίους β´ 21), ἢ τὸ ὅτι «μὲ ἐγκατέλειψαν ὅλοι» (Β´ Τιμοθέου δ´ 16), ἐνῶ ἐσὺ θυσιάστηκες γι᾿ αὐτούς, βουρκώνεις καὶ πονᾶς. Τοὺς ἀγάπησες, τοὺς προσέφερες, τοὺς εὐεργέτησες. Στερήθηκες γι᾿ αὐτούς, δαπάνησες καὶ δαπανήθηκες, ἀνέχθηκες καὶ συγχώρησες.

῎Εναντι ὅλων αὐτῶν δέχεσαι ἀχαριστία, ἐπιθετικότητα, ἀγνωμοσύνη, περιφρόνηση, ὕβρεις καὶ διωγμούς.

Τότε σήκωσε τὰ βουρκωμένα μάτια σου καὶ ἀτένισε τὸν Σταυρωμένο Κύριο. Δὲς τὸ τρυπημένο χέρι, ποὺ ἁπλώνεται μέσα στὸ σκοτάδι τῆς προδοσίας, τῆς ἀχαριστίας καὶ τοῦ θανάτου· θυμήσου, ὅτι «διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος» (Πράξεων ι´ 38).

Τότε θὰ ἔχεις ἀνακαλύψει τὸν θησαυρὸ τῆς συγγνώμης.

ε. ᾿Ελπίδα τοῦ «μὴ ἐγκαταλειπόμενοι»  (Β´ Κορινθίους γ´ 9).

Πόσοι καὶ πόσοι δὲν γεύονται τὴν πικρία τῆς ἐγκαταλείψεως!

Σ᾿ αὐτοὺς ἀπαντᾶ ὁ Ψαλμός·

«῎Ημουν νέος καὶ ἤδη γέρασα καὶ δὲν εἶδα ἕνα δίκαιο ἐγκαταλειμμένο» (Ψαλμός 36 (37) , στ. 25).

῾Ο ᾿Απόστολος Παῦλος συνιστᾶ· «Μὴν εἶσθε φιλάργυροι· ἀρκεστεῖσθε σὲ ὅσα ἔχετε. Διότι ὁ Κύριος εἶπε· δὲν θὰ σὲ ἀφήσω μόνον, οὔτε θὰ σ᾿ ἐγκαταλείψω. ῎Ετσι θὰ μποροῦμε μὲ θάρρος νὰ λέμε· ῾Ο Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲ θὰ φοβηθῶ. Τὶ μπορεῖ νὰ μοῦ κάνει ἕνας ἄνθρωπος;» (῾Εβραίους ιγ´ 5-6).

Κράτησε τὸν θησαυρὸ τῆς ἐλπίδας καὶ τῆς ὑπομονῆς, ὅταν δοκιμάζεις τὴν ἐμπειρία τῆς ἐγκαταλείψεως.

στ´. Καρτεροὶ στὸν παραμερισμό.

῾Η τραχύτητα τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων, μερικὲς φορὲς, θέτει πολλοὺς στὸ περιθώριο τῆς ζωῆς. Μὲ τὴν προπέτειά τους μερικοὶ παραμερίζουν ἱκανούς, ἀξίους, μὲ περισσότερα προσόντα καὶ ἐμπειρία. Περιφέρουν τὴν ἀσήμαντη μετριότητά τους, ὡς πολύτιμο ἐμπόρευμα.

Κι᾿ ἐδῶ θυμόμαστε τὸ λόγο τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου, ὅπως τὸν ἔγραψε ἐξομολογητικὰ στοὺς Γαλάτες.

«Καὶ προσωπικὰ ἤμουν ἄγνωστος στὶς ἐκκλησίες τοῦ Χριστοῦ» (Γαλάτες α´ 22). Κι᾿ ὅμως αὐτὸν ποὺ ἀγνοοῦσαν οἱ χριστιανοὶ τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς, ὁ Κύριος τὸν ἀνέδειξε σὲ «σκεῦος ἐκλογῆς» (Πράξεις θ´ 15).

῞Οταν οἱ ἄνθρωποι σὲ παραμερίζουν καὶ σὲ ἀδικοῦν ἐσὺ νὰ περιμένεις μὲ καρτερία τὴν παρέμβασι τοῦ Κυρίου.

῾Η καρτερία εἶναι ὁ θησαυρός σου.

ζ. ῾Η ἄρσι τοῦ ἰσόβιου σταυροῦ.

Εὔκολα ἀντιμετωπίζει ὁ ἄνθρωπος μιὰ πρόσκαιρη δοκιμασία. ῞Ενα παράδειγμα μᾶς ἀναφέρει τὸ βιβλίο τῆς ᾿Αποκαλύψεως. Στὴν ᾿Επιστολὴ πρὸς τὴν ᾿Εκκλησία τῆς Σμύρνης, ὁ Κύριος προαναγγέλλει στοὺς χριστιανοὺς μιὰ μικρὴ θλίψι «δέκα ἡμερῶν»· «Μὴ φοβᾶσαι τίποτα ἀπὸ ὅσα πρόκειται νὰ πάθεις· νὰ ὁ διάβολος πρόκειται νὰ βάλει μερικοὺς ἀπὸ σᾶς στὴ φυλακὴ, γιὰ νὰ δοκιμασθεῖτε καὶ θὰ ἔχετε θλίψι 10 ἡμερῶν. Γίνου πιστὸς μέχρι θανάτου, καὶ θὰ σοῦ δώσω τὸ στέφανο τῆς ζωῆς» (᾿Αποκάλυψις β´ 10).

῞Οταν ὅμως πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσεις μιὰ ἰσόβια δοκιμασία, τότε τὸ «ἀράτω τὸν σταυρόν» (Ματθαίου ιστ´ 24) μετατρέπεται σὲ «θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν» (Ρωμαίους η´ 36). Σ᾿ αὐτὴ τὴν περίπτωσι σκύβεις ταπεινὰ καὶ ἀγόγγυστα καὶ βαδίζεις μαζὶ μὲ τὸν Κύριό σου «τὴν κοιλάδα τῆς σκιᾶς καὶ τοῦ θανάτου» (πρβλ.Ψαλμὸ 22 στ. 4), ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στὴ δόξα.

Μέσα στὸ σκοτάδι τῆς ἰσοβιότητας ἑνὸς σταυροῦ ἀνακάλυψες ἕνα θησαυρό, ποὺ σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριός σου.

Προσευχή.

Κύριε, Σ᾿ εὐχαριστῶ γιὰ τοὺς θησαυρούς, ποὺ ἔχεις φυλαγμένους γιὰ μένα «ἐν σκότει». Σ᾿ εὐχαριστῶ. Μ᾿ ἔκανες πλούσιο.
῾Ωρίμασε τὸν καρπόν Σου μέσα μου, Κύριε.