logo

Κήρυγμα Κυριακῆς Β΄ Νηστειῶν – Γρηγορίου Παλαμᾶ

12 Μαρτίου 2017

(Πρός Ἑβραίους α΄, 10-β΄, 3)

 

Χριστιανική κοσμολογία.

     Μέ μεγάλη καί ανιγματική περιέργεια στέκεται πάντοτε νθρωπος μπροστά στό μυστηριδες σύμπαν. κόσμος μέ τούς ναρίθμητους         «γαλαξίες» καί τά «νεφελώματα», τούς «λίους», τά «στρα», λλά καί τό πλανητικό σύστημα, στό ποο νήκει γ, Σελήνη καί ο  γνωστοί μας πλαντες συγκεντρώνουν τό μεγάλο νδιαφέρον το σύγχρονου δίως νθρώπου, πού ζε στή λεγόμενη «ποχή το διαστήματος». πειδή δέ γιά τό θέμα ατό λέγονται καί γράφονται πολλά μερικά πό τά ποῖα εναι ντίθετα καί πρός τή σύγχρονη πιστημονική ρευνα θά πρέπει νά προσέξουμε διαίτερα σα γράφει πόστολος Παλος στή σημερινή περικοπή γύρω πό τίς βασικές λήθειες τς χριστιανικς κοσμολογίας.

δημιουργία το κόσμου.

      Ποιά εναι προέλευσις το Σύμπαντος; Μήπως πρχε πάντοτε           (αωνιότητα  τς λης) μήπως εναι προϊόν τυχαίων συνδυασμν καί συμπτώσεων πού εναι γνωστες σέ μς; Τίποτε πό λα ατά, παντ πόστολος. Καί ναπτύσσοντας τή χριστιανική διδασκαλία περί το κόσμου διακηρύττει : « Θεός δημιούργησε τόν κόσμο. Ατός δημιούργησε καί στερέωσε τή γ μέσα στό χανές διάστημα καί πό τά δημιουργικά του χέρια προλθαν τά κατομμύρια  στρα το ορανο».

       πάντηση λοιπόν τς χριστιανικς κοσμολογίας στό ρώτημα περί το κόσμου εναι τι λη καί τό οράνιο σύμπαν προλθαν «κ το μηδενός», χάρη στή δημιουργική πέμβαση το παντοδύναμου Δημιουργο. Εναι δέ χαρακτηριστικό, τι καί ο μεγάλοι στρονόμοι, παλαιότεροι καί νεότεροι, ποδέχονται τή βιβλική θέση περί                     « δημιουργίας » το κόσμου. ποιαδήποτε πομάκρυνση πό τή βασική ατή λήθεια εναι ντίθετη χι μόνο στή χριστιανική κοσμολογία, λλά καί στήν πιστημονική ρευνα.

Τό τέλος καί λλαγή το κόσμου.

     σημερινή μως μορφή καί τό σχμα το λικο Σύμπαντος δέν εναι μόνιμα καί αώνια. Εναι προσωρινά. πόστολος Παλος, παναλαμβάνοντας τά λόγια της γίας γραφς, διδάσκει τι «τό οράνιο σύμπαν κάποτε θά παλιώσει, πως παλιώνουν τά ροχα το νθρώπου. Θεός μως μέ  μία νέα δημιουργική του πέμβαση θά λλάξει, θά μεταμορφώσει καί θά νακαινίσει τόν κόσμο, πως μες γυρίζουμε νάποδα τά ροχα μας καί τά κάνουμε καινούργια».

χριστιανική κοσμολογία λοιπόν δέχεται τήν προσωρινότητα τς γῆς καί το Σύμπαντος κόσμου. πως δέχεται, τι κόσμος εχε ρχή, τσι διδάσκει, τι κόσμος ατός  θά χει καί τέλος. πόστολος Πέτρος γράφει σχετικά : « τό σημερινό οράνιο σύμπαν θά καε καί πό τήν καύση τά οράνια σώματα θά διαλυθον. Μαζί δέ μέ τούς οράνιους κόσμους τν στρων θά κατακαε καί γ μαζί μέ λα τά ργα το πάρχουν πάνω σέ ατήν » (Β΄ Πέτρου γ΄, 10).

       « καύση » μως ατή τς γῆς καί το κόσμου δέν θά εναι πυρκαγιά καταστροφς καί φανισμο, λλά καμίνι καθάρσεως, λλαγς, νακαινίσεως καί μεταμορφώσεως  το Σύμπαντος. εαγγελιστής ωάννης στήν οράνια ποκάλυψη πού το κανε Θεός  γιά τή συντέλεια το κόσμου καί τό τέρμα τς στορίας γράφει, τι «εδε να καινούργιο οράνιο κόσμο καί μία καινούργια γ». Σημειώνει μάλιστα, τι « ρχική μορφή το κόσμου, τς γῆς καί τς θάλασσας δέν πρχε. Γιατί λα εχαν λλάξει. λα τά παλαιά εχαν γίνει καινούργια» (ποκ. κα΄, 1).

     διος Κύριος ποκάλυψε, τι λλαγή καί νακαίνιση το Σύμπαντος θά γίνει κατά τή Δευτέρα παρουσία Του (Ματθ. κδ΄, 29).

      ταν ο νθρωποι θά ναστηθον, κατά τήν κοινή νάσταση, θά δον να καινούριο καί μορφο κόσμο. Μεταμορφωμένοι καί ατοί θά ζήσουν σέ να μεταμορφωμένο, νακαινισμένο κόσμο, πείρως καλύτερο καί τέλειοτερο πό  τό σημερινό! Τό καινούργιο ατό φυσικό περιβάλλον το νθρώπου θά βρίσκεται σέ τέλεια ρμονία μέ τόν νθρωπο, χωρίς νά το δημιουργε πιά κανένα πρόβλημα. Τό φυσικό περιβάλλον το νθρώπου  θά χει πιά γίνει πραγματικός «κόσμος», στολίδι δηλαδή καί κόσμημα, χαρά καί πόλαυση το νθρώπου.

       στάση πομένως  το χριστιανο ναντί του φυσικο περιβάλλοντος εναι θετική. χριστιανός βλέπει τή φύση καί τόν κόσμο μέ τά μάτια το «σήμερα» καί το «αριο». Ατό σημαίνει τι χριστιανός, πού πιστεύει τι κόσμος εναι δημιούργημα το Θεο, πρωτοστατε στίς σύγχρονες προσπάθειες γιά τή διατήρηση καί διάσωση το φυσικο περιβάλλοντος. χριστιανός πού γνωρίζει τι πρώτη ντολή το Θεο στόν νθρωπο ταν «νά ργάζεται καί νά φυλάγει» (Γεν. β΄ 15) τό φυσικό περιβάλλον θά κάνει τι μπορε, στε κόσμος νά θεωρεται χι πιά «λικό κμεταλλεύσεως», λλά ργο τν χειρν το Θεο, πού ξίζει κάθε σεβασμό καί κάθε προστασία.