logo

Κήρυγμα Κυριακῆς τῶν Βαΐων

9 Ἀπριλίου 2017

(Πρός Φιλιππησίους δ΄, 4-9)

 

Ἐρχόμενος.

       κκλησία μας ζε μέ ντονη τή νοσταλγία το Κυρίου ησοῦ Χριστοῦ. Γι’ ατήν ησος Χριστός δέν εναι μακριά. Εναι πολύ κοντά! ρχομός Του πλησιάζει. κούει τά βήματα το πανερχομο Του καί σκιρτᾶ καί γάλλεται. Καί νοσταλγία ατή τς κκλησίας γίνεται ντονότερη κάθε χρόνο, καθώς πλησιάζει Μεγάλη Ἑβδομάδα τν Παθν καί τς ναστάσεως το Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τίς μεγάλες ατές μέρες Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εναι πολύ πιό κοντά στίς ψυχές καί τίς καρδιές λων τν πιστν. ρχεται γιά νά παναβεβαιώσει λους γιά τήν πέραντη γάπη Του, πως θά ρθει καί  στό τέρμα τς στορίας γιά νά λοκληρώσει τό σχέδιο τς Θείας Οκονομίας.

     στερα πό σαράντα λόκληρες μέρες πνευματικς προετοιμασίας, στερα πό μία ντονη συμμετοχή στήν προσευχή, στήν νηστεία καί τήν γάπη τς κκλησίας, χριστιανική ψυχή ναμένει πό σήμερα μέ μεγάλη λαχτάρα τόν ρχόμενο Κύριο « πί τό κούσιον πάθος» Του.

   Διότι κάθε χρόνο, τήν Μεγάλη βδομάδα, Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ρχεται! ρχεται νά συναντήσει ατούς πού Τόν γάπησαν καί Τόν περίμεναν μέ «ναμμένες τίς λαμπάδες». ρχεται νά ξυπνήσει σους  πιασε  πνος τς ραθυμίας καί τς νθρώπινης δυναμίας. ρχεται νά ποστομώσει τούς «δεινούς συζητητές» καί νά συντρίψει τούς χθρούς του «ς σκεύη κεραμέως». Μά πιό πολύ ρχεται νά συγχωρήσει τούς σταυρωτές Του καί νά προσευχηθε γιά ατούς στόν Πατέρα Του λέγοντας γιά μία κόμη φορά τό : « Οκ οδασι τί ποιοῦσι »!   

     περίοδος τς μεγάλης βδομάδας καί το Πάσχα γιά μς τούς ρθόδοξους εναι μία πραγματική λευση το Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέσα στήν καρδιά το τους, μέσα στό ξύπνημα τς φύσεως, μέσα στίς καρδιές τν νθρώπων, μέσα στό κέντρο τν πόλεων καί τν χωριν μας. Ατή τήν βδομάδα φύση νοιώθοντας  τήν λευση το Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ σιωπ καί πενθε. Ο βραδινές ρες κρατον τήν ναπνοή τους, σπου νά τελειώσουν ο κολουθίες το Νυμφίου.

    Τό βράδυ τς Μεγάλης Παρασκευς τά πάντα σιγον. Ο πολυσύχναστοι δρόμοι δειάζουν γιά νά περάσει ρχόμενος Κύριος στήν πιτάφιο ξοδό Του καί ο πιστοί στό πέρασμα το προσφέρουμε μύρα καί δάκρυα  εγνωμοσύνης. Καί τήν ελογημένη νύχτα τς ναστάσεως, συγκεντρωμένοι λοι ξω πό τό Ἱερό Ναό καί κρατώντας ναμμένες τίς λαμπάδες τς ψυχς μας ποδεχόμαστε « τόν ναστάντα κ νεκρν », τό νικητή το θανάτου. Εναι στιγμή πού κκλησία προγεύεται τήν νδοξη Δεύτερη Παρουσία το Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

     Μεγάλη βδομάδα ρχίζει. ς προσπαθήσουμε, δελφοί, νά ασθανθομε βαθύτερα πό σήμερα τόν ρχόμενο Κύριο Ἰησοῦ Χριστό     « πί τό κούσιον πάθος » Του.

     λλά κκλησία πιστεύει τι Κύριος θά ρθει καί στό τέρμα τς στορίας.

    χρόνος κυλ. Ο αἰῶνες περνον καί στορία γράφεται μέ τούς πόνους, τά δάκρυα καί τίς μαρτίες τς νθρωπότητας. μως κκλησία γνωρίζει καί πιστεύει τι στό τέρμα λης ατς τς περιπέτειας θά ρθει Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Κάθε φορά πού παγγέλλουμε  τό σύμβολο τς Πίστεως, μολογομε τήν πίστη μας ατή «ες να Κύριον ησον... πάλιν ρχόμενον ». Ἴδιος μᾶς βεβαίωσε τι     «θά λθει πάλι» (ωάν. ιδ΄, 3). Καί στήν ποκάλυψη το ωάννου πανειλημμένως δηλώνει τι εναι « ν καί ν καί ρχόμενος » (α΄, 4) καί τι « ρχεται ταχύ »(γ΄, 11).

  πό λα σα θά ρθουν στό μέλλον, τό πιό σημαντικό εναι ρχόμενος ησος Χριστός. Γι’ αυτό καί τόν περιμένουν λοι καί λα. Τόν περιμένει πιστεύουσα νθρωπότης γιά νά τήν παλλάξει πό τήν στάθεια, τή ρευστότητα καί τήν βεβαιότητα τς ζως. Τόν περιμένει κκλησία γιά νά νικήσει ριστικά τούς χθρούς τοῦ νθρώπου, τό θάνατο καί τόν διάβολο, καί νά δώσει ριστικό τέρμα στήν περιπέτεια τς στορίας. Τόν περιμένει κτήση γιά νά τήν «λευθερώσει πό τή δουλεία τς φθορς» (Ρωμ. η΄, 21) καί νά τήν νακαίνισει σέ « ορανόν καινόν καί γν καινήν » (ποκ. κα΄, 1).

κκλησία περιμένει τόν Κύριο σάν κριτή, λευθερωτή καί νακαινιστή. Κύριος θά ρθει γιά νά ποδώσει δικαιοσύνη, λευθερία καί νανέωση στόν νθρωπο, στή ζωή, στόν κόσμο. ρχόμενος  Κύριος θά γκαινιάσει  μία καινούργια μέρα τς δημιουργίας, τήν γδοη, τήν τελεύτητη δηλαδή μέρα τς αωνιότητας.

     σο μετέχει κκλησία στόν πόνο καί τήν ταλαιπωρία τς στορίας, τόσο αξάνει καί λαχτάρα καί νοσταλγία της γιά τόν ρχόμενο Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Γι’ αὐτό καί λο τό χρονικό διάστημα πού μεσολαβε πό τό σήμερα μέχρι τή Δευτέρα Παρουσία το Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστο, κκλησία θά ζε μέ τήν πίκληση το ρχομο Του : «ἔρχου, Κύριε,   Ἰησοῦ», καθώς καί μέ τή διαβεβαίωσή Του : « Ναί, ρχομαι ταχύ ! » (ποκ. κβ΄, 20).